طریق قمر

12:19 شنبه 30 ارديبهشت ماه ، 1391

منوی اصلی

من کی ام خواهی بدانی؟ Show/Hide content

	شمه ای از سرگذشتم را بخوان
	نیمه چشمی تو به اثارم کن
	الهی نامه
	غزلیات
	مثنوی ها
	دوبیتی ها
	رباعی ها
	مقاله
	سخنرانی ها
	خاطره ای از انقلاب
	خاطره های جبهه و جنگ
	گذشته ، حال ، آینده

استاد الهی ام Show/Hide content

	آثار استاد الهی ام
	پرتویی از جمال روح الله
	نکته های معنوی
	انسان کامل مرات خفیه
	زن طاهر فردوس یا...
	سخنرانی ها
	سخنان نغز
	استاد و امام خمینی
	استاد و رهبری
	استاد و انقلاب اسلامی
	استاد و مردم
	استاد و شاگردان

خانواده ام و هنر Show/Hide content

	اشعار
	مقاله ها
	نقاشی

امام خمینی Show/Hide content

	نکته ها و گفته ها
	امام و انقلاب
	امام و جهان
	امام و ایران
	امام و شعر
	امام و عرفان
	امام و مردم

مقام معظم رهبری Show/Hide content

	نکته ها و گفته ها
	رهبری و اشعار
	رهبری و سیاست
	رهبری و جهان
	رهبری و ایران
	رهبری و انقلاب
	رهبری و هنر

پیغام کوتاه

آخرین ارسالها

کل موضوعات	0
کل ارسال ها	0
کل بازديد ها	0
کل پاسخ ها	0
کل اعضا	5

آخرين 20 ارسال انجمن

تالار گفتمان

جستجو

تایپ عنوان مطلب ارسالی شما

فرخنده میلاد خجسته هشتمین نور آسمان هدایت و ولایت، حضرت امام موسی بن الرضا(ع) را به پیشگاه ر هبر فرزانه انقلاب، پدر روشن ضمیر و استاد الهی و مربی طریقتی ام (یعقوب قمری شریف آبادی)، همه دولت مردان نظام مقدس اسلامی، ملت ولایت مدار و دوستان ، برادران و خواهران طریقتی ام و همه ملت های آزاد و آزادی خواه جهان تبریک و تهنیت عرض می نمایم.

زندگانی امام رضا(ع)

مسلمانان جهان درسال 148 هـ ق، هدیه ای بزرگ و الهی را دریافت نمودند و آن میلاد هشتمین حجت خدا بود، نام مبارکش علی، لقب مشهور آن حضرت، رضا و کنیه معروف ایشان، ابوالحسن است. پدر بزرگوارش، امام موسی بن جعفر(ع)، هفتمین امام شیعیان و مادر آن حضرت بانویی پاکدامن و پرهیزکار به نام تکتم که بعدها طاهره نامیده شد. همسر مکرمه حضرت رضا علیه السلام اُمّ ولًد مادر امام جواد (ع) است.
نسب امام رضا(ع)
او علی بن موسی بن جعفر بن محمد بن علی بن الحسین بن علی ابی طالب(ع) هشتمین امام اهل بیت است، که در مدینه متولد شده، و در طوس وفات یافته است.

دوشنبه، 26 مهر ماه ، 1389

بازديد:164 بار

تایپ مطلب ارسالی شما

نوشته استاد صاحبدل و بزرگوارم (یعقوب قمری شریف آبادی)

خلعت نور ذات اقدس الهی که پیش از آفرینش جهان ملک به صراحت قدسی «کُنتُ کَنزاً مَخفیاً» نقاب غیب بر چهره داشت و حقایق جلال رحمانی و لطایف جمال رحیمی، پرده نشین محرم سرای ازلی بود، به بیان«فاحببت ان اعرف»شراره های عشق وحب ذاتی از سراپده غیب برآمد تا به دلالت «فخلقت الخلق لکی اعرف» (1) جلل و جمال خویش را در مرآت تمام نمایی به نظاره بنشیند که تلألؤحسن او روشنایی بخش وجود، و حریم ذات پاکش یگانه امین گنجینه اسرار غیب و شهود باشد.